X
تبلیغات
مهندس کشاورزی - علفهای هرز و مبارزه با آنها-قسمت دوم C-G

 

گنگر صحرایی(خارلته یا خار کنگر)

Cirsium arvense

Canada thistle

گیاهی است چند ساله که توسط بذر و ریشه های خزنده تولید مثل میکند.از خانواده Compositeae به ارتفاع30تا120سانتیمتر،با ریشه های عمیق و افقی گسترده.ساقه های کنگرصحرایی در قسمت انتهایی منشعب بوده،هر کدام به گل آذین کلاپرک با نهنج دارای پولکهای خاردار ختم میشود. برگهای ان متناوب و فاقد دمبرگ، تخم مرغی یا نیزه ای، با حاشیه خاردار بوده به لوبهای نامنظمی تقسیم میشود. گلهای کنگر صحرایی،تک جنسی بوده،گلهای نر وماده بر روی گیاهان جداگانه قرار دارند.گلهای ان به رنگ بنفش یا صورتی و بر روی کلاپرکهایی با قطر حدودا2سانتیمتر قرار دارند و زبانکهای ان فاقد خار هستند. اگر چه دوپایه بودن کنگرصحرایی ممکن است باعث تولید گلهای فاقد بذر شود اما وجود ریشه های افقی تکثیرپذیر، که در حین شخم به قطعات کوچک تقسیم میشوند، زمینه تکثیر سریع آن را فراهم میکند.

 

گونه دیگر کنگر صحرایی که رفتارعلف هرزی دارد کنگر صحرایی (خارابی) C.bracteatumاست.میوه ان بسیار ظریف است ودر تاج ان کرکهایی به رنگ سفید مایل به شیری قرار دارد. بذرها کاکل دار بوده و به آسانی توسط باد منتقل میشوند.

این گیاه از علفهای هرز مزارع گندم،جو،توتون،مراتع،حاشیه جاده ها وزمینهای بایر است.

روشهای کنترل:

در مزارع غلات(گندم و جو)از تریبنورون متیل(DF75%)به نسبت15تا20گرم در هکتار از 4 برگی شدن علف هرز به بعد استفاده میشود

در باغهای میوه از گلایفوزیت(SL41%)به میزان4-12 لیتر در هکتار در حداکثر فعالیت علفهای هرز تا گلدهی انها ودر 1-2 نوبت استفاده میشود.

درمناطق موکاری از پندی متالین(EC33%)به نسبت 5 لیتر و قبل از سبز شدن علف هرز در یک نوبت مصرف میشود.

در مزارع نیشکر ازEPTC(EC82%)به میزان6-7لیتر در هکتار قبل از ظهور علف هرز توصیه میشود.

 


اُزمک

Cardaria draba

Hoary cress

گیاهی چندساله از خانواده Cruciferae که توسط بذر و ریزوم تکثیر می یابد.ساقه ان به 20تا60سانتیمتر میرسد و در بالا بسیار منشعب است. برگهای پایینی ان تخم مرغی و قاشقی شکل و دندانه دارند،برگهای روی ساقه بیضی کشیده تا سرنیزه ای هستند.برگهای بهاره ان لطیفتر،طعم تره تیزک یا شاهی دارد وبه عنوان سبزی صحرایی جمع آوری و در تغذیه انسان به کار میرود. این گیاه در اکثر مزارع و کنار نهرها میروید.

گل آذین اَزمک خوشه ای متراکم و انتهایی است. طول گلبرگها 2.5تا4میلیمتر و رنگ آنها سفید است. دم میوه 5تا15میلیمتر طول داردو هر میوه محتوی 2 و به ندرت یک دانه است. این گیاه ریشه های قوی و طویل داشته، سرعت نمو آن زیاد است وهر سال ساقه ای قوی تولید میکند. تولید دانه نیز در این گیاه زیاد بوده گاهی به دو بار در سال میرسد.

یک سطح بذر پهن و سطح دیگرش گرد است. بذرها دارای4 زائده طویل بوده که زوائد کوچکتر مابین آنها قرار دارند.

روشهای کنترل:

در مزارع نخود از لینورون و پیریدات به نسبت هر کدام2لیتر در هکتار استفاده میشود

گلرنگ وحشی (Carthamus oxycantous , Composite)
علف هرزی یکساله از خانواده کمپوزیته (Composite) که از طریق بذر تکثیر می شود، خاردار با گلهای زرد رنگ، شکننده بوده و در مزارع، زمین های بایر بخش زیادی از خاک را پوشانده و خسارت می زند. بخش هوایی این گیاه بدلیل خاردا بودن باعث کندی عملیات های زراعی می شود. این گیاه حتی پس از خشک شدن نیز در مزرعه باقی می ماند و بنابراین جهت انجام عملیات زراعی حتماٌ باید بقایا را از زمین خارج کرد که مستلزم هزینه خواهد بود. گلهای آن مختصر جنبه داروئی داشته و به عنوان زعفران تقلبی نیز در بازار به فروش می رسد.


 

روش کنترل، قبل از اینکه گیاه به مرحله گلدهی برسد میتوان به روش شیمیایی و با استفاده از یک سم تماسی آن را کنترل نمود. همچنین قطع کردن این گیاه و خارج نمودن آن از مزرعه یکی از راه های مقرون به صرفه است

 

 


پیچک صحرایی

Convolvulus arvensis

Field binweed

گیاهی است چندساله از خانواده Convolvulaceae که از طریق بذر و ریزوم های زیر زمینی تکثیر می یابد. ریزوم ها به رنگ سفید بوده و در تمام جهات گسترده شده اند و گوشتی و آبدار هستند. دارای ریشه های بسیار گسترده و در هم پیچیده و ساقه های خزنده روی زمین(استولون)به درازای30 تا120سانتیمتر،برگهای ان متقابل وپیکانی شکل،گلهایش سفید تا سفید صورتی و شیپور مانند است. گلدهی آن مختص فصل خاصی نیست و گلهای ان به تدریج باز میشوند.تولید کپسول بذر میکنند که تخم مرغی شکل بوده و محتوی1-4عدد بذر میباشد.بذرها به رنگ سیاه و گاه قهوه ای متمایل به خاکستری است.بذرها دارای دو سطح مسطح و یک سطح محدب(گرد)میباشد.ریشه کنی پیچک صحرایی به دلیل وجود ریشه های عمیق با انشعابات فراوان، استولون و بذرهای بادوام(حفظ قوه نامیه تا 50سال)غیر ممکن است. گونه های دیگر آن شاملC.strachidifolius

,C.pilosellaefolius میباشد.

پیچک صحرایی از علفهای هرز مزارع توتون، گندم، جو، پنبه، باغهای چای و زمینهای بایر است.

روشهای کنترل:

بهترین سم علفکش برای مبارزه با پیچک، مخصوصاً زمانی که در منتهای فعالیت است، تو-فور-دی میباشد. در مزارعی که به کارگیری این سم خطرناک است میتوانMCPA را به کار برد.

 


سس

Cuscuta sp

Field dodder

گیاهی است یکساله،از خانواده convolvulaceaeکه با بذر تکثیر می یابد. فاقد کلروفیل بوده،که خود قادر به تامین مواد غذایی مورد نیاز نبوده و به صورت انگل از مواد غذایی سایر گیاهان استفاده میکند.به عبارت دیگر:این گیاه عالی ریشه ندارد و کاملاً به گیاهان میزبان خود وابسته است.

ساقه های آن بدون برگ و به صورت رشته های نازک و نخ مانند به رنگ زرد متمایل به نارنجی است که به دور ساقه و برگ گیاه میزبان می پیچد و با ایجاد مکینه هایی به ان متصل می شود.از محل اتصال سس به گیاه میزبان،رشته های زیادی خارج شده و در جهات مختلفی حرکت میکند و سایر اندامهای میزبان یا بوته های مجاور را آلوده می سازد.این گسترش با پیشروی آلودگی ادامه می یابد و پس از مدتی توده های انبوه سس به صورت لکه های زردرنگ و به اندازه های مختلف در مزارع ظاهر میشود.یک بوته سس با پیشروی خود میتواند لکه ای به قطر 3متردریک مزرعه یونجه به وجود آورد ،در آلودگی شدید80تا100درصد مزرعه را میپوشاند. که در این موقع با جذب مواد غذایی و جلوگیری از رسیدن نور به یونجه شدیداً رشدو نمو گیاه میزبان را مختل و ان را نابود میکند.

رشته های سس گلهای کوچک سفیدرنگی تولید میکنند، بذرهای ریز و گرد این گیاه سطح صاف دارند و رنگشان خاکستری مایل به قهوهای است.بذر سس پس از قرار گرفتن در شرایط مساعد جوانه زده،رشته نخ مانندی به طول10سانتی متر از ان خارج میشود وبه دنبال میزبان میگردد.اگر میزبانی پیدا نشود پس از مدت کوتاهی(تقریبا10تا15روز)ذخیره غذایی دانه تمام شده گیاه از بین خواهد رفت.بذر سس پوسته خارجی سفت و بسیار محکمی دارد که ان را از عوامل نامساعد محیطی حفظ میکند و به بذر امکان میدهدکه10تا20سال در زمین زنده بماند.هر سال تعدادی از بذرها که پوسته خارجی انها نرم و قابل نفوذ شده باشد در مزارع میرویند.بدین ترتیب،رویش بذر در یک زمین الوده سالها ادامه خواعد داشت.هر قدر خاک نرمتر و مواد الی و رطوبت ان بیشتر باشد،میزان بیشتری از بذرهای سس جوانه میزنند و میرویند.رشته،پس از خارج شدن از بذر و امدن به سطح زمین و یافتن میزبان ارتباطش با زمین قطع میشود.

روشهای کنترل:

بهترین راه مبارزه با سس ان است که از آلودگی مزارع و باغها جلوگیری شودو در صورت آلودگی از راههای مختلف با ان مبارزه کرد.برای جلوگیری از آلودگی رعایت نکات زیر ضروری است.

1. از بذرهای عاری از بذر سس استفاده شود برای این کار باید در بوجاری بذر محصولات دقت شود.

2. اگر قرار باشد کود دامی به زمین اضافه شود باید دقت کرد که حتما از کود پوسیده استفاده شود.

3. علفهای هرز زمینهای زیر آیش و اطراف مزارع را که کانونهای تکثیر و انتقال هستند باید به موقع و قبل از اینکه سس به بذر بنشیند، به وسیله شخم سطحی نابود کرد.

4. از پخش شدن رشته های سس به وسیله ادوات کشاورزی باید جلوگیری شود واجازه داده نشود که این رشته ها به قسمتهای سالم مزارع راه یابند.

مبارزه با سس به صورت مکانیکی و شیمیایی انجام میشود.مبارزه مکانیکی شامل چیدن و از بین بردن مناطق آلوده، خارج کردن لکه های سس از مزرعه،و چرای دام در مزرعه است که این راه مخصوصاً در مزارع یونجه انجام میگیرد.چرای دام بدین ترتیب است که در اواخر زمستان و یکی دو مرتبه در بهار و پس از برداشت محصول، مزرعه توسط گوسفند چرانیده میشود.سوزاندن لکه های انگل با شعله افکن، پوشاندن لکه های آلوده با کاه یا کلش به طور متراکم و به ضخامت10تا15سانتی متر،وغرقاب کردن مزارع آلوده به منظور خفه کردن رشته های سس نیز از جمله راههایی هستند که در مبارزه مکانیکی با این انگل استفاده می شوند.

کنترل شیمیایی سس در مزارع یونجه:



1)کلرتال دیمتیل (داکتال) (wp75%) 12- 8 کیلوگرم در هکتار؛ بعد از کاشت قبل از سبز شدن یا اوایل بهار قبل از بیدار شدن یونجه

2)پاراکوات (گراماکسون) (sl20%) 5- 3 لیتر برای ازبین بردن هسته آلودگی

3)گلیفوزیت (رانداپ) (sl 41%) 730- 366 سی سی قبل از گلدهی سس

 


مرغ(بندواش)

Cynodon dactylon

Bermudagrass(stargrass)

گیاهی است چندساله و چهار کربنه که توسط بذر،ریزوم و استولون تکثیر می یابد.از خانواده poaceae که به ان پنجه مرغی و بندواش نیز می گویند.علفی با ریزومهای فلسی که قسمتهای هوایی از ریزوم ها خارج میشود و زمین را مثل چمن میپوشاند این گیاه در برابر لگدکوبیها مقاومت زیادی دارد.ارتفاع ساقه های مرغ بین10تا30سانتیمتر و طول برگهای ان به10تا20سانتیمتر میرسد.برگها به رنگ خاکستری تا سبز مایل به ابی هستند.

گل آذین پنجه مرغی سنبله چندتایی به طول14تا30سانتیمتر است که حاوی4تا6سنبله متصل به هم بوده که در قسمت انتهایی ساقه قرار دارند.بذر این گیاه بسیار کوچک است.در هر کیلوگرم بذر مرغ بین3میلیون تا4میلیون و گاهی تا بیش از این مقدار دانه وجود دارد قدرت جوانه زدن بذر مرغ غالباً ضعیف است.

 
پنجه مرغی در خاکهای حاصلخیز با عمق کافی به سرعت رشد میکند.در هر دو نوع خاک رسی سنگین و ماسه ای سبک رشد کرده و در برابر غرقاب شدن تا حدودی مقاوم است ولی در زمینهایی که سطح اب در آنها بالا باشد رشد خوبی ندارد.این گیاه به اسید، قلیا،و تا حدودی به نمک سازگاری دارد. در زمینهایی که کود داده میشود واکنش ان در برابر کود بسیار مساعد است.

مرغ از علفهای هرز مزارع: برنج،گندم، توتون، چغندرقند، پنبه، بادام زمینی،ذرت، یونجه، جو، مراتع و باغهای سبزی و صیفی است.

روشهای کنترل:

برای مبارزه با این علف هرز میتوان از علفکشهایی مانند دالاپون به میزان 4تا 8کیلوگرم در هکتار و امیترول به میزان2.5کیلوگرم در هکتار و گلیفوزیت به میزان2.3تا4.5کیلوگرم در هکتار استفاده کرد. روش مبارزه در مزارع مختلف متفاوت است


هویج وحشی
Daucus carota

Wild carrot

هویج وحشی گیاهی دو ساله از خانواده umbelifera به ارتفاع60 تا120سانتی متر که با بذر تکثیر میابد. درسال اول حالت روزت داشته، دارای یک ریشه اصلی عمیق است و در سال دوم ساقه گل دهنده و گلها به وجود آمده و ریشه های زیر زمینی محکم و چوبی میشوند. ساقه های آن افراشته و تو خالی بوده که اغلب منشعب هستند. برگها به صورت متناوب قرار گرفته، به شکل قطعات بریده بریده باریک متصل به هم در آمده اند.

در حاشیه برگها و رگبرگها، کرکهای کوچکی دیده میشوند. گلهای ان به رنگ سفید و به صورت چتری در انتهای ساقه گل دهنده آرایش یافته اند. هویج وحشی دارای میوه های تخم مرغی شکل بوده،ریشه معطر آن بوی هویج میدهد.

این گیاه درمناطق خشک و خاکهای صخره ای و همچنین در باغهای سبزی و صیفی، مزارع گندم و جو و حاشیه جاده ها دیده میشود.

 


سوروف(دژگال)

Echinochloa crus galli

Barnyard grass

علف هرزی یکساله،چهارکربنه که با بذر تکثیر می یابد.از خانواده Poaceae که یکی از مهمترین از علفهای هرز مزارع برنج در شمال کشور و تمام مناطق برنجکاری جهان است که بیشتر در نواحی معتدل تا معتدل گرم میروید. سوروف علف هرزی است رطوبت دوست که در مراحل اولیه رشد شباهت زیادی به برنج دارد. این دو گیاه از روی گوشوارک و زبانک تشخیص داده میشوند. بدین ترتیب که در محل اتصال برگ به غلاف در برنج دو گوشوارک بالیگول پرزدار و یک زبانک دیده میشود.در حالی که در سوروف گوشوارک و زبانک وجود ندارد.ارتفاع بوته های سوروف30تا120سانتی متر و گاهی به بیش از150سانتی متر میرسد. طول برگهای ان30تا50سانتی متر و عرض انها5تا15میلیمتر است.

گل آذین سوروف سنبله باز است، سنبلچه ها معمولاً در حول محور جمع شده کم و بیش منشعب و غالباً بدون ردیف مشخص هستند.بین2.5تا 4میلیمتر طول دارند و به سهولت میریزند. سنبلچه ها ریشک دارند، ریشکها نیز از لحاظ طول متفاوتند. بو ته های سوروف در یک مزرعه آلوده میتوانند در هر متر مربع تا 20هزار بذر تولید کنند که علاوه بر اینکه بر حسب نوع برنج و شرایط موجود خسارت آن به مزارع برنجکاری زیاد است موجب از بین رفتن برنج نیز میشوند.

ریشه های سوروف نیز بر اثر شخم از نقطه ای به نقطه دیگر رفته و موجب ازدیاد آن در سطح وسیع میشود. بذر سوروف در عمق بیش از5سانتی متر آب قادر به جوانه زدن نخواهد بود.

روشهای کنترل:

برای مبارزه با این گیاه علاوه بر راه های مکانیکی یعنی وجین کردن از روشهای شیمیایی نیز میتوان استفاده کرد.از مولینیت به نسبت5-6لیتر در هکتار برای کنترل سوروف تا مرحله2برگی همچنین از انیلفوس به میزان3لیتر در هکتار در مزارع برنج میتوان استفاده کرد. همچنین از سموم بوتاکلر، تیوبنکارب، اگزادیازون، پرتیلاکلر، پروپانیل با توجه به برچسب سم میتوان استفاده کرد.

در مزارع پنبه هالوکسی فوپ پی میتیل (گالانت سوپر) موثر می باشد.

 


فرفیون(شیرسگ)

Euphorbia helioscopia

Sun spurge

گیاهی است یکساله از خانواده Euphorbiaceae که ساقه های ان متعدد،بلند و راست است.که از طریق بذرتکثیر می یابند.طول ساقه15تا50سانتیمتر و رنگ ان سبز تیره است.برگها متناوب و با آرایش مارپیچی روی ساقه قرار گرفته اند انتهای برگها مدور ودمبرگ کوتاه دارند.برگها بیضی شکل و برگها ی پایینی کم وبیش چرمی شکل و سفیدرنگ و برگهای فوقانی سبز تیره تا سبز مایل به زرد هستند.

گلهای فرفیون جانبی ومنفردند،دمگل به17 تا21 میلیمتر میرسد،گلهای انتهایی4تا6تایی به صورت چتر با دمگلی به طول 20تا25میلیمتر دیده میشوند.

 


گل اذین ان سیاتیوم است که همانند چتری با5 پرتو کوتاه کرکدار،ابتدا 3 قسمتی سپس 2 قسمتی دیده میشود.این گیاه به علت داشتن ریشه های قوی(که تا پنج برابر اعضای هوایی میرسد)یکی از علفهای هرز مهم محسوب میگردد.طول ریشه این علف هرز گاهی بیش از یک متر در عمق زمین نفوذ میکند و بدین ترتیب با عوامل نامساعد محیط به خوبی میتواند مقابله کند.از قطعات ریشه میتواند گیاه جدیدی به وجود آید.از خصوصیات مهم دیگر این گیاه،داشتن لاتکس یا شیرابه درساقه و رگبرگهای آن است.




گونه های جنس فرفیون دارای مقادیر زیادی گلوکوزید سیانوژنیک بوده،در صورت تعلیف دام ممکن است باعث مسمومیت آنها شود.از گونه های دیگر فرفیون که به عنوان علف هرز هستند میتوان

E.hetvadenaوE.strictaو E.chamaecysرا نام برد.

فرفیون در اغلب مزارع گندم،جو،بادام زمینی،باغهای سبزی و صیفی،نقاط مرطوب و کنار نهر ها میروید و ایجاد مزاحمت میکند.

روشهای کنترل:

برای مبارزه با فرفیون میتوان از علفکش تری فلورالین قبل از رویش و تو-فور-دی بعد از رویش استفاده کرد.( ازمصرف 2-4-d بروی گیاهان پهنبرگ جدداً خوداری شود.)

 


منداب

Euroca sativa

Pink mustard

علف هرزی یکساله،تولید مثل توسط بذر،ساقه ها راست و بیش از 50سانتیمتر طول دارند برگها دارای بریدگی،گلها درشت و دارای4گلبرگ، رنگ گلها سفید، بنفش تا صورتی،و میوه های خورجینی دارند



 


گاوزبان (Echium vulgare)


علف هرزی چند ساله از تیره گاوزبان یا Boraginaceae است. این گیاه دارای گلهایی است که خاصیت تسکین دهندگی داشته و آرامش بخش است، در درمان ناراحتی های اعصاب و قلب مفید است. تمامی گونه های آن داروئی است اما گونه Vulgare جهت استخراج عصاره آن کشت می گردد. گونه های دیگر این گیاه (Borago officinalis) و (Anchusa arvensis) می باشد. روش کنترل آن عبارتست از استفاده از یک سم سیستمیک هنگامی که گیاه بیشترین رشد رویشی را نموده و وارد فاز زایشی میگردد.


 


 


 

 


شمعدانی وحشی (Geranium molle)


 

این گیاه یکساله بوده که از طریق بذر تکثیر می شود. در اراضی بایر، مراتع، باغها رشد کرده، سطح زیادی از خاک را می پوشاند و بدینترتیب انرژی زیادی را ازخاک خارج ساخته و خسارت میزند. وجود زائده های سوزنی شکل در اندام گل وجه مشخصه بارز این گیاه است. این گیاه از خانواده شمعدانی یا Geraniaceae محسوب می شود. استفاده از یک سم تماسی در کنترل آن موثر است.

__________________
 

 

 


شیرین بیان(محک)

Glycyrrhza SPP

Wild licorice

علف هرزی چند ساله که از طریق بذر و ریزوم تولید مثل میکند از خانواده Leguminosa که به ان بیان یا محک نیز گفته میشود ریشه های این گیاه طویل وچندساله با مزه ای شیرین است در صورتی که ساقه هایش علفی و یکساله هستند یعنی در زمستان از بین میروند.سطح خارجی گیاه کرکهای ترشح کننده ای دارد به طوری که برگها چسبناک میشوند و گاهی به رنگ قهوه ای کمرنگ در می ایند.

برگهای شیرین بیان مرکب و شانه ای و تعداد برگچه های ان فرد است.گل اذین شیرین بیان خوشه ای گلهای ابی یا ابی متمایل به بنفش است گلها هرمافرودیت هستند.کاسه گل پیوسته و از 5 دندانه که مجموعاً دو لب را تشکیل میدهند به وجود آمده است.جام گل آزاد و از5گلبرگ نامنظم تشکیل یافته است.این گیاه ده پرچم دارد که هر یک به نوک باریکی منتهی میشود، تعداد9پرچم ان به هم پیوسته و به شکل ناودانی در آمده اند، پرچم دهم آزاد است. تخمدان چندین تخمک دارد، خامه ان کوتاه و بدون موست. میوه این گیاه کشیده، انتهای ان نوک تیز،و جدارش سخت است و بین یک تا شش دانه دارد. اندازه دانه4تا30میلیمتر است. دانه ها گرد، قلوه ای و گاهی به دلیل وجود موهای ترشح کننده، چسبناک اند.

شیرین بیان ارزش دارویی دارد و یکی از صادرات مهم کشور را تشکیل میدهد و در عین حال یکی از علفهای هرز مهم در مزارع گندم است که دیرتر از گندم هم میرسد. بوته سبز شیرین بیان در برداشت محصول با وسایل ماشینی ایجاد اشکال میکند گاهی بذر شیرین بیان با محصول گندم مخلوط میشود. کشاورزان به هنگام برداشت محصول به طریق سنتی شیرین بیان را درو نمیکنند از این رو این گیاه میرسد و موجب گسترش ان در مزرعه میشود.

برای مبارزه با این گیاه باید ان را با وسایل مکانیکی ریشه کن یا با کمک علفکشها خشک کرد.


 


بی تی راخ(شیرپنیر)

Galium aparin

Catchweed bedstraw

گیاهی است یکساله از خانواده Rubiaceae باساقه هایی چهارگوش که بلندی ان تا200سانتیمتررسیده، وپوشیده از کرکهای خشن قلاب مانند است.تولید مثل ان توسط بذر صورت میگیرد.برگها پیرامونی و دارای6-8برگ در هر قسمت میباشد.برگها باریک ونیزه ای و در پایه نازک شده و دارای موهای زبر در حاشیه میباشد.

 

گلهای ان کوچک،سفیدرنگ و چهارقسمتی هستندکه برروی ساقه های کوتاه جانبی قرار دارند.غلاف بذر دو قسمتی بوده و هر نیمه تقریبا گرد است.بی تی راخ با ساقه های بلند و کرکهای خشن قلاب مانند،به دور ساقه های غلات پیچیده،به هنگام برداشت محصول ایجاد مشکل میکند.بی تی راخ دارای سه پرچم است که به جدار جام چسبیده اند.گل آذین گرزن محوری است که از مجموع سه گل تشکیل یافته است.

گونه دیگرGaliumکه غلف هرز استG.tricorneنام دارد.



 

بی تی راخ از علفهای هرز مزارع گندم،جو،سبزی وصیفی،چغندرقند و نیشکر است.

روشهای کنترل:

در مزارع غلات(گندم و جو)از تو-فور-دی(SL72%)به نسبت 1-1.5لیتر در هکتار و همچنین علفکش تو-فور-دی+MCPA((SL67.5%به نسبت1-1.5لیتر در هکتار از زمان پنجه زدن تا تشکیل ساقه گندم در یک نوبت استفاده میشود.

 


تلخه (Goebelia alopecuroides)

یک علف هرز مرتعی یکساله است از خانواده Fabaceae که از طریق دانه تکثیر می یابد. در مناطق دیم رشد وسیعی داشته و مزارع را اشغال می نماید. از آنجائیکه سطح برگها از کرک پوشیده شده است، برای مبارزه با آن بهتر است از یک سم تماسی با غلظتی بیشتر از حد معمول استفاده شود.

نمی کنند

+ نوشته شده توسط فرهاد ثنایی در 87/09/10 و ساعت 22:58 |